Thursday, September 12, 2013

သရဏဂုံ ပုတီးစိပ္ျခင္းအက်ဳိး---




သရဏဂုံအက်ဳိး
သရဏဂုံ ပုတီးစိပ္ျခင္းအက်ဳိး

၁။ သရဏဂုံ၊ သုံးပါးစုံ၊ ၾကည္ယုံ ပုတီးစိပ္။
၂။ သရဏဂုံ၊ ကုိယ္လုံးထုံ၊ ျပည့္စုံ သိဒၶိဟိတ္။
၃။ သရဏဂုံ၊ ကုိယ္လုံးထုံ၊ အာ႐ုံ ထင္နိမိတ္။
၄။ အႏၲရာယ္ကင္း၊ ကပ္ေက်ာ္နင္း၊ ေပါျခင္း လာဘ္မဆိတ္။
(ေရွးဆရာျမတ္တုိ႔)

ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတာလကၤာရ
ဓမၼာနႏၵ ဝိဟာရ
ဟာ့ဖ္မြန္းေဗးၿမိဳ႔

Wednesday, September 11, 2013

သရဏဂုမ္ ပ်က္, မပ်က္---



သရဏဂုမ္ ပ်က္, မပ်က္

မြန္မြန္ျမတ္ျမတ္ ပ်ပ္ဝပ္ျခင္းသည္-

(၁) ေဆြမ်ဳိးအေနျဖင့္ ပ်ပ္ဝပ္ျခင္း၊
(၂) ေၾကာက္သည့္အေနျဖင့္ ပ်ပ္ဝပ္ျခင္း၊
(၃) ဆရာအေနျဖင့္ ပ်ပ္ဝပ္ျခင္း၊
(၄) အလႉခံထုိက္ေသာ ပုဂၢဳိလ္အေနျဖင့္ မြန္မြန္ျမတ္ျမတ္ ပ်ပ္ဝပ္ျခင္းအားျဖင့္ ၄ မ်ဳိးရွိရာတြင္ စတုတၳ အလႉခံထုိက္ေသာပုဂၢဳိလ္ဟု မြန္မြန္ျမတ္ျမတ္ ပ်ပ္ဝပ္ျခင္းသည္သာ အျမတ္၏အစြမ္းျဖင့္ ခံယူေသာေၾကာင့္ သရဏဂုမ္ျဖစ္၏၊ က်န္ ၃-မ်ဳိးတုိ႔ျဖင့္ ပ်ပ္ဝပ္ျခင္းသည္ သရဏဂုံ မျဖစ္၊ ထုိ ၃ မ်ဳိးတုိ႔ကုိ အျမတ္အားျဖင့္ ခံယူလွ်င္ သရဏဂုမ္ ပ်က္ေတာ့၏။

သရဏဂုမ္ၿပီးေသာသူ၏အဖုိ႔မွာ သာသနာေတာ္အယူမွအျခားအယူရွိေသာ တိတၳိတုိ႔၌ ရေသ့ျဖစ္ေနေသာ ေဆြမ်ဳိးကုိ “ဤရေသ့သည္ ငါ၏ ေဆြမ်ဳိးဘဲ”ဟု ႏွလုံးသြင္း၍ ရွိခုိးေသာ္လည္း သရဏဂုံမပ်က္၊ ရေသ့မဟုတ္ေသာ ေဆြမ်ဳိးလူကုိ ရွိခုိးလွ်င္ ေျပာဖြယ္ရာပင္ မရွိ၊ အဘယ္မွာ သရဏဂုမ္ပ်က္ေတာ့အံ့နည္း၊ မပ်က္ပါ။

မင္းကုိ ေၾကာက္၍ ရွိခုိးလွ်င္ သရဏဂုမ္မပ်က္ပါ။

အတတ္သင္ေပးေသာ တိတၳိကုိလည္း ဆရာအေနျဖင့္ ရွိခုိးလွ်င္ သရဏဂုမ္မပ်က္ပါ။

ထုိတိတၳိေဆြမ်ဳိးရေသ့, မင္း, အတတ္သင္ဆရာတိတၳိကုိ အျမတ္ဟု ယူဆလ်က္ ရွိခုိးမူ သရဏဂုမ္ ပ်က္သည္။

ေသာ ပေနေသာ (ပဏိပါေတာ) ဉာတိဘယာစရိယဒကၡိေဏယ်ဝေသန စတုဗၺိေဓာ ေဟာတိ၊ တတၳ ဒကၡိေဏယ်ပဏိပါေတန သရဏဂမနံ ေဟာတိ၊ န ဣတေရဟိ။ ေသ႒ဝေသေနဝ ဟိ သရဏံ ဂဏွာတိ၊ ေသ႒ဝေသန စ ဘိဇၨတိ။

ဧဝံ ဂဟိတသရဏႆ စ ဥပါသကႆ ဝါ ဥပါသိကာယ ဝါ အညတိတၳိေယသု ပဗၺဇိတမၸိ ဉာတႎ “ဉာတေကာ ေမ အယ”ႏၲိ ဝႏၵေတာ သရဏဂမနံ န ဘိဇၨတိ၊ ပေဂဝ အပဗၺဇိတံ။ တထာ ရာဇာနံ ဘယဝေသန ဝႏၵေတာ၊ ေသာ ဟိ ရ႒ပူဇိတတၱာ အဝႏၵီယမာေနာ အနတၳမၸိ ကေရယ်ာတိ။ တထာ ယံ ကိÌိ သိပၸံ သိကၡာပကံ တိတၳိယမၸိ “အာစရိေယာ ေမ အယ”ႏၲိ ဝႏၵေတာပိ န ဘိဇၨတိ၊ ဧဝံ သရဏဂမနေဘေဒါ ေဝဒိတေဗၺာ။ (သီလကၡႏၶဝဂၢအ႒ကထာ၊ သာမညဖလသုတ္၊ ၂ဝ၇-၂ဝ၈။)

ဝႏၵတိ။ ။ ပဏိပါတ သရဏဂုံသည္ “အဘိဝါဒန (ရွိခုိးျခင္း), ပစၥဳ႒ာန (ခရီးဦးႀကိဳဆုိျခင္း), အဥၥလိကမၼ (လက္အုပ္ခ်ီျခင္း), သာမိစီကမၼ (အ႐ုိအေသျပဳျခင္း)”ဟု အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိေသာ္လည္း အဘိဝါဒနျဖစ္ေသာ ဝႏၵတိ တစ္မ်ဳိးကုိသာ ဥပလကၡဏအားျဖင့္ ျပသည္။ [ဝႏၵတီတိ ပဏိပါတႆ လကၡဏဝစနံ။ သီလကၡန္ဋီကာ၊ ၂၈ဝ။]

ပေဂဝ အပဗၺဇိတံ။ ။ တိတၳိေဘာင္၌ ရေသ့လုပ္ေသာေဆြမ်ဳိးကုိ ေဆြမ်ဳိးအေနျဖင့္ ရွိခုိးမႈေၾကာင့္ ပဏိပါတသရဏဂုမ္မျဖစ္၊ ပဗၺဇိတမၸိ၌ အပိသည္ သမၻာဝနာေဇာတက၊ ထုိပိျဖင့္ “ရေသ့ ရဟန္းဆုိတာ ကုိးကြယ္ စရာျဖစ္၍ ျမင့္ျမတ္သူတည္း”ထုိရေသ့ရဟန္းကုိေသာ္မွ ရွိခုိးသည့္အတြက္ သရဏဂုမ္ မပ်က္တုံေသး၏၊ ရေသ့ရဟန္းမဟုတ္ေသာ ေဆြမ်ဳိးကုိ ရွိခုိးလွ်င္ အဘယ္မွာ ပ်က္ႏုိင္ပါအံ့နည္း?”ဟု ဂရဟာဆည္းသည္။

မွတ္ခ်က္။ ။ ဤစကားအရ ေဆြမ်ဳိးျဖစ္ေသာ ရေသ့ကုိ ရွိခုိးမႈေၾကာင့္ သရဏဂုမ္မပ်က္သကဲ့သုိ႔, ထုိ႔အတူ တစုံတခု လာဘ္ကုိေျမွာ္၍လည္းေကာင္း, ေဘးရန္ကုိကာကြယ္လိမ့္မည္ဟု ထင္၍လည္းေကာင္း နတ္ကုိ ရွိခုိးမႈ ေၾကာင့္ မူလရွိၿပီးေသာ သရဏဂုမ္ မပ်က္ဟု မွတ္ပါ။

ရ႒ပူဇိတတၱာသည္ ေၾကာက္ျခင္းေၾကာင့္ ရွိခုိးရသည္၏အျဖစ္ကုိ ၿပီးေစေသာဟိတ္တည္း၊ သရဏဂုမ္ မပ်က္ျခင္း၏ အေၾကာင္းျပဟိတ္ မဟုတ္၊ သရဏဂုမ္မပ်က္ျခင္း၏အေၾကာင္းမွာ “ေသ႒ဝေသန အဝႏၵိတတၱာ”ဟု ထည့္ရမည္၊ ဘာ့ေၾကာင္းနည္း? “ေသ႒ဝေသန စ ဘိဇၨတိ”ဟု ေရွ႔၌ ဆုိအပ္ခဲ့ေသာေၾကာင့္တည္း။ သီလကၡန္ဋီကာသစ္၊ ၂၊ ၁၈၃-စကားအရ နတ္ကုိ ကုိးကြယ္ရာ၌ ရတနာ ၃ ပါးထက္ပင္ ျမတ္သည္ဟု သေဘာထား၍ ကုိးကြယ္လွ်င္ သရဏဂုမ္ပ်က္၏ ဟုလည္းမွတ္ပါ။ (သီလကၡန္ဘာသာဋီကာ၊ ၃၊ ၂၄၇။)

ေလာကုတၱရာသရဏဂုမ္သည္ ဘယ္ေတာ့မွ မပ်က္စီးပါ၊ ေလာကီသရဏဂုမ္ကား အယူတပါး ေျပာင္းသြား၍ ပ်က္ျခင္း, ေသ၍ ပ်က္ျခင္း ၂-မ်ဳိးရွိ၏၊ အယူေျပာင္း၍ သရဏဂုမ္ပ်က္ျခင္းသည္ အျပစ္ရွိ၏၊ ေသ၍ ပ်က္ျခင္းသည္ အျပစ္မရွိ။

ေလာကိယႆ စ သရဏဂမနႆ ဒုဝိေဓာ ေဘေဒါ သာဝေဇၨာ စ အနဝေဇၨာ စ။ တတၳ သာဝေဇၨာ အညသတၳာရာဒီသု အတၱသႏၷိယ်ာတနာဒီဟိ ေဟာတိ၊ ေသာ စ အနိ႒ဖေလာ ေဟာတိ။ အနဝေဇၨာ ကာလကိရိယာယ ေဟာတိ၊ ေသာ အဝိပါကတၱာ အဖေလာ။ ေလာကုတၱရႆ ပန ေနဝတၳိ ေဘေဒါ၊ ဘဝႏၲေရပိ ဟိ အရိယသာဝေကာ အညံ သတၳာရံ န ဥဒၵိသတီတိ။ ဧဝံ သရဏဂမနႆ သံကိေလေသာ စ ေဘေဒါ စ ေဝဒိတေဗၺာတိ။ (သီလကၡႏၶဝဂၢအ႒ကထာ၊ သာမညဖလသုတ္၊ ၂ဝ၉။)

စ-ဆက္၍ဆုိဦးအံ့၊ ေလာကိယႆ သရဏဂမနႆ-ေလာကီျဖစ္ေသာ သရဏဂုံ၏၊ ေဘေဒါ-ပ်က္ျခင္း သည္၊ သာဝေဇၨာ-အျပစ္ရွိေသာ၊ (ေဘေဒါ) စ-ပ်က္ျခင္းလည္းေကာင္း၊ အနဝေဇၨာ-အျပစ္မရွိေသာ၊ (ေဘေဒါ) စ-လည္းေကာင္း၊ (ဣတိ-သုိ႔၊) ဒုဝိေဓာ-ႏွစ္ပါးအျပားရွိ၏၊ တတၳ-ထုိႏွစ္ပါးတုိ႔တြင္၊ သာဝေဇၨၨာ-အျပစ္ရွိေသာ ပ်က္ျခင္းသည္၊ အညသတၳာရာဒီသု-သာသနာတြင္းဆရာမွ တပါးေသာဆရာ အစရွိသည္တုိ႔၌၊ အတၱနိယ်ာတနာ ဒီဟိ-မိမိကုိအပ္ႏွင္းျခင္း အစရွိသည္တုိ႔ေၾကာင့္၊ ေဟာတိ-၏၊ ေသာ စ-ထုိသာဝဇၨေဘဒသည္၊ အနိ႒ဖေလာ-အလုိမရွိအပ္ေသာအက်ဳိးရွိသည္၊ ဝါ-မေကာင္းေသာအက်ဳိးရွိသည္၊ ေဟာတိ-၏၊ အနဝေဇၨာ-အျပစ္မရွိေသာ ပ်က္ျခင္းသည္၊ ကာလံကိရိယာယ-ေသခ်ိန္ကုိျပဳျခင္းေၾကာင့္၊ ဝါ-ေသျခင္းေၾကာင့္၊ ေဟာတိ-၏၊ ေသာ-ထုိအနဝဇၨေဘဒသည္၊ အဝိပါကတၱာ-ဝိပါကဓမၼ မဟုတ္သည္၏ အျဖစ္ေၾကာင့္၊ အဖေလာ-အက်ဳိးမရွိ၊ ပန-ကား၊ ေလာကုတၱရႆ-ေလာကုတၱရာသရဏဂုံ၏၊ ေဘေဒါ-သည္၊ ေနဝတၳိ-မရွိသည္သာတည္း၊ (ကသၼာ-အဘယ္ ေၾကာင့္၊ ေလာကုတၱရႆ-၏၊ ေဘေဒါ-သည္၊ ေနဝတၳိ-မရွိသနည္း?) ဟိ (ယသၼာ)-အၾကင့္ေၾကာင့္၊ ဘဝႏၲေရပိ-ဘဝတပါး၌ေသာ္မွလည္း၊ [ပိျဖင့္ “ဤဘဝကုိ မဆုိထားႏွင့္”ဟု ဂရဟာျပဳ။] အရိယသာဝေကာ-အရိယာသာဝက သည္၊ အညံ-သာသနာတြင္းဆရာမွ အျခားေသာဆရာကုိ၊ သတၳာရံ-ဆရာဟူ၍၊ န ဥဒၵိသတိ-မညႊန္ျပေတာ့၊ ဣတိ-ေၾကာင့္၊ (ေလာကုတၱရႆ ေဘေဒါ ေနဝတၳိ)၊ ဧဝံ-ဤသုိ႔လွ်င္၊ သရဏဂမနႆ-၏၊ သံကိေလေသာစ-ကုိလည္းေကာင္း၊ ေဘေဒါစ-ပ်က္ျခင္းကုိလည္းေကာင္း၊ ေဝဒိတေဗၺာ-သိအပ္၏။ ဣတိ-သရဏဂုံႏွင့္စပ္၍ မွတ္ဖြယ္အၿပီးတည္း။ (သီလကၡန္ဘာသာဋီကာ၊ ၃၊ ၂၅၄။)

သာဝေဇၨာ။ ။ တဏွာဒိ႒ာဒိဝေသန-သာသနာပဆရာတုိ႔ကုိ ခ်စ္ခင္ျခင္းတဏွာ, ထုိဆရာတုိ႔၏အယူကုိပင္ အမွန္ထင္ေသာ မိစၧာဒိ႒ိအစရွိသည္တုိ႔၏အစြမ္းျဖင့္၊ သေဒါေသာ-အျပစ္ႏွင့္တကြျဖစ္၏၊ အျပစ္ရွိ၏။

ကာလံ ကိရိယာယ။ ။ သရဏဂုံေဆာက္တည္မႈသည္ သီလေဆာက္တည္မႈႏွင့္ တူ၏၊ သီလသည္ ကာလ အပုိင္းအျခား ရွိ -မရွိ ၂ မ်ဳိးျဖစ္၏၊ သရဏဂုံေဆာက္တည္မႈလည္း ထုိ႔အတူပင္တည္း၊ ကာလအပုိင္းအျခား မရွိပဲ ေဆာက္တည္လွ်င္ သရဏဂုံပ်က္သည္။ (သီလကၡန္ဋီကာသစ္၊ ၂၊ ၁၅၇။)

မွတ္ခ်က္။ ။ ေသလွ်င္ သရဏဂုံ ပ်က္ေသာေၾကာင့္ ယခုအခါ လူေသလွ်င္ သရဏဂုံတင္ၾကဟန္ တူသည္၊ သုိ႔ေသာ္ အေလာင္းေကာင္းသည္ သရဏဂုံ မယူႏုိင္ပါ၊ ေသသူက အနားမွာျဖစ္ေနလွ်င္သာ ယူႏုိင္စရာရွိပါသည္။ (သီလကၡန္ဘာသာဋီကာ၊ ၃၊ ၂၅၄။)

ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတာလကၤာရ
ဓမၼာနႏၵ ဝိဟာရ
ဟာ့ဖ္မြန္းေဗးၿမိဳ႔

Sunday, September 8, 2013

သရဏဂုမ္ ညစ္ႏြမ္း, မညစ္ႏြမ္း---



သရဏဂုမ္ ၂-မ်ဳိး ။ ။ 
သရဏဂုမ္သည္ ေလာကီသရဏဂုမ္, ေလာကုတၱရာသရဏဂုမ္ဟူ၍ ႏွစ္မ်ဳိးရွိ၏။

ေလာကီသရဏဂုမ္မွာ ရတနာ ၃-ပါးတုိ႔၏ဂုဏ္ကုိ မသိျခင္း, ရတနာ ၃-ပါးတုိ႔အေပၚ၌ ယုံမွားသံသယ ရွိျခင္း, ရတနာ ၃-ပါး၏ ဂုဏ္ေတာ္မ်ားကုိပင္ ဂုဏ္မဟုတ္ဟု ေျပာင္းျပန္ယူျခင္း အယူမ်ားျခင္း, ရတနာ ၃-ပါးအေပၚ၌ မ႐ုိေသျခင္း, မေလးစားျခင္းတုိ႔သည္ သရဏဂုမ္၏ညစ္ႏြမ္းေၾကာင္းတုိ႔ပင္ျဖစ္၏။

ေလာကုတၱရာသရဏဂုမ္မွာ ညစ္ႏြမ္းေၾကာင္းတရား မရွိ။

ေလာကိယသရဏဂမနံ တီသု ဝတၳဴသု အညာဏသံသယမိစၧာဉာဏာဒီဟိ သံကိလိႆတိ၊ န မဟာဇုတိကံ ေဟာတိ န မဟာဝိပၹါရံ။ ေလာကုတၱရႆ နတၳိ သံကိေလေသာ။ (သီလကၡႏၶဝဂၢအ႒ကထာ၊ သာမညဖလသုတ္၊ ၂ဝ၉။)

ေလာကိယသရဏဂမနံ- ေလာကီသရဏဂုမ္သည္၊ တီသု- သုံးပါးကုန္ေသာ၊ ဝတၳဴသု- ကုသုိလ္စိတ္၏ တည္ရာ ရတနာ ၃ ပါးတုိ႔၌၊ အညာဏသံသယမိစၧာဉာဏာဒီဟိ- မသိျခင္းေမာဟ, ယုံမွားျခင္းဝိစိကိစၧာ, အမွားသိျခင္းဒိ႒ိအစရွိသည္တုိ႔ေၾကာင့္၊ သံကိႆတိ- ညစ္ႏြမ္း၏၊ မဟာဇုတိကံ- ႀကီးစြာေသာ အေရာင္ အဝါရွိသည္၊ န ေဟာတိ-မျဖစ္၊ မဟာဝိပၹါရံ- ႀကီးစြာျပန္႔ႏွံ႔ျခင္းဟူေသာ အာႏုေဘာ္ရွိသည္၊ န (ေဟာတိ)- မျဖစ္။ ေလာကုတၱရႆ- ေလာကုတၱရာသရဏဂုမ္အား၊ သံကိေလေသာ- ညစ္ႏြမ္းသည္၊ နတၳိ- မရွိ။

ရတနာ ၃ ပါး၏ဂုဏ္ေတာ္ကုိ လုံးလုံးမသိျခင္း, ျပင္းစြာ ေတြေဝေနျခင္းသည္ “အညာဏ”မည္၏၊ ဗုဒၶဟုတ္ေလသေလာ? မဟုတ္ေလသေလာ?ဟု ယုံမွားျခင္းသည္ “သံသယ”မည္၏၊ ရတနာ ၃ ပါး၏ အရဟံ စေသာဂုဏ္ေတာ္ကုိပင္ ဂုဏ္မဟုတ္ဟု ေျပာင္းျပန္ယူျခင္းသည္ “မိစၧာဉာဏ”မည္၏၊ အာဒိျဖင့္ ရတနာ ၃ ပါးကုိ အနာဒရ (မ႐ုိေသျခင္း), အဂါရဝ (မေလးစားျခင္း)စသည္ကုိ ယူပါ။
[ယခုေခတ္မွာလည္း ဗုဒၶဓမၼတုိ႔၌ ႐ုိေသမႈ နည္းပါးလာေလၿပီ။]

သံကိလိႆတိကုိပင္ “န မဟာဇုတိကံ န မဟာဝိပၹါရ" ဟု အဓိပၸါယ္ဖြင့္သည္၊ ဇုတိသဒၵါသည္ အေရာင္အဝါကုိ ေဟာ၏၊ မဟတီ+ဇုတိ ယႆာတိ မဟာဇုတိကံ၊ ဝိပၹါရံသဒၵါသည္ ျပန္႔ႏွံ႔ျခင္းအနက္ကုိ ေဟာ၏၊ သရဏဂုမ္၏အက်ဳိး ျပန္႔ႏွံ႔ျခင္းဟူသည္ အာႏုေဘာ္တည္း၊ ထုိအာႏုေဘာ္ဟူသည္ ျမင့္ျမတ္ျခင္း တည္း၊ မဟေႏၲာ+ဝိပၹါေရာ ယႆာတိ မဟာဝိပၹါရံ။ [န မဟာဇုတိကံတိ န မဟုဇၨလံ(မ်ားစြာ မေတာက္ ပ)၊ အပရိသုဒၶံ အပရိေယာဒါတႏၲီတိ အေတၳာ။ န မဟာဝိပၹါရံတိ န မဟာႏုဘာဝံ၊ အပၸဏီတံ အႏုဠာရံ (န+ဥဠာရံ-မျမင့္ျမတ္)၊ သီလကၡန္ဋီကာသစ္၊ ၂၊ ၁၈၇။ (သီလကၡန္ဘာသာဋီကာ၊ ၃၊ ၂၅၃။)

မွတ္ခ်က္။ ။ သရဏဂမန-သရဏဂုမ္, သရဏဂုံ ၂-မ်ဳိးပင္ ေရးထုံးအရ သုံးႏုိင္၏။

သံသယာဉာဏ ဝတၳဳမွိ၊ မိစၧာဉာဏဥၥ နာဒရံ။
ေလာကိယသရဏံ ေတဟိ၊ ကိလိ႒ံ န မဟပၹလံ။

ေလာကိယသရဏံ- ေလာကီသရဏဂုမ္သည္၊ ဝတၳဳမွိ- ရတနာသုံးပါးတည္းဟူေသာ ဝတၳဳ၌၊ သံသယံ-ယုံမွားသံသယရွိျခင္းလည္းေကာင္း၊ အဉာဏံ- ရတနာသုံးပါး၏ဂုဏ္ကုိ မသိျခင္းလည္းေကာင္း၊ မိစၧာဉာဏဥၥ- အသိလြဲမွားျခင္းလည္းေကာင္း၊ အနာဒရံ-ရတနာသုံးပါး၌ မ႐ုိေသျခင္းလည္းေကာင္း၊ ေတဟိ-ထုိဆုိခဲ့ၿပီးထ ေၾကာင္းေလးဝတုိ႔ေၾကာင့္၊ ကိလိ႒ံ- သရဏဂုမ္စြမ္း, ညစ္ႏြမ္းေခ်းတင္, မျဖဴစင္သည္ ျဖစ္၍၊ န မဟပၹလံ- အက်ဳိးမႀကီး။

ရတနာသုံးပါး- ယုံမွားကခၤါ၊
ဂုဏ္မသိႏွင့္- လြဲသိမိစၧာ၊
႐ုိေသကင္းေဝး- ညစ္ေထးသရဏာ၊
တန္ခုိးေသး- က်ဳိးေပးနည္းက်မ္းလာ။

ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတာလကၤာရ
ဓမၼာနႏၵ ဝိဟာရ
ဟာ့ဖ္မြန္းေဗးၿမိဳ႔

Friday, September 6, 2013

သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ---



ဓမၼဒါနသည္ အျမတ္ဆုံး

ေယာ ဓမၼမႏုသာသတီတိ ေယာ ဓမၼံ အႏုသာသတိ၊ အ႒ကထံ ကေထတိ၊ ပါဠႎ ဝါေစတိ၊ ပုစၧိတပဥွံ ဝိႆေဇၨတိ၊ ကမၼ႒ာနံ အာစိကၡတိ၊ ဓမၼႆဝနံ ကေရာတိ၊ သေဗၺာေပသ ဓမၼံ အႏုသာသတိ သဗၺဒါနာနဥၥ ဣဒံ ဓမၼဒါနေမဝ အဂၢႏၲိ ေဝဒိတဗၺံ။ ဝုတၱမၸိ ေစတံ–

"သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊
သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။
သဗၺရတႎ ဓမၼရတိ ဇိနာတိ၊
တဏွကၡေယာ သဗၺဒုကၡံ ဇိနာတီ" တိ ။

ေယာ ဓမၼမႏုသာသတီတိ- ဟူသည္ကား၊ ေယာ- အၾကင္သူသည္၊ ဓမၼံ- တရားကုိ၊ အႏုသာသတိ- ဆုံးမ၏၊ အ႒ကထံ- အ႒ကထာကုိ၊ ကေထတိ- ေျပာဆုိ၏၊ ပါဠႎ- ပါဠိေတာ္ကုိ၊ ဝါေစတိ- ပုိ႔ခ်၏၊ ပုစၧိတပဥွံ- ေမးအပ္ေသာျပႆနာကုိ၊ ဝိႆေဇၨတိ- ေျဖ၏၊ ကမၼ႒ာနံ- ကမၼ႒ာန္းကုိ၊ အာစိကၡတိ- ေျပာၾကား၏၊ ဓမၼႆဝနံ- တရားနာျခင္းကုိ၊ ကေရာတိ- ျပဳ၏၊ ဧသ (ဧေသာ)သေဗၺာပိ- ဤအ႒ကထာသင္ျခင္းအစရွိေသာ အလုံးစုံသည္လည္း၊ ဓမၼံ အႏုသာသတိ နာမ- တရားကုိ ဆုံးမသည္မည္၏၊ သဗၺဒါနာနဥၥ- ခပ္သိမ္းေသာအလႉတုိ႔ထက္လည္း၊ ဣဒံ ဓမၼဒါနေမဝ- ဤတရားအလႉသည္သာလွ်င္၊ အဂၢံ- ျမတ္၏၊ ဣတိ- ဤသုိ႔၊ ေဝဒိတဗၺံ- သိအပ္၏။
စ- မွန္၏၊
“သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ သဗၺရသံ ဓမၼရေသာ ဇိနာတိ။ သဗၺရတႎ ဓမၼရတိ ဇိနာတိ၊ တဏွကၡေယာ သဗၺဒုကၡံ ဇိနာတီတိ– ဟူ၍၊ ဧတံပိ- ဤစကားကုိလည္း၊ (ဘဂဝတာ- ျမတ္စြာ ဘုရားသည္၊) ဝုတၱံ- ေဟာေတာ္မူအပ္ၿပီ။

"သဗၺဒါနံ- အာမိသဒါန အဘယဒါနအစရွိေသာ အလုံးစုံေသာအလႉကုိ၊ (အလႉဟူသမွ်ကုိ၊) ဓမၼဒါနံ- တရားေဒသနာ ဟူေသာအလႉသည္၊ ဇိနာတိ- ေအာင္၏၊ သဗၺရသံ- ရသာဟူသမွ်ကုိ၊ ဓမၼရေသာ- သူေတာ္ေကာင္းတရားလွ်င္ မွီရာရွိေသာ ပီတိပါေမာဇၨဟူေသာ အရသာသည္၊ ဇိနာတိ- ေအာင္၏။ သဗၺရတႎ- ေမြ႔ေလ်ာ္ျခင္းဟူသမွ်ကုိ၊ ဓမၼရတိ- သမထ ဝိပႆနာတရား၌ ေမြ႔ေလ်ာ္ျခင္းသည္၊ ဇိနာတိ- ေအာင္၏၊ တဏွကၡေယာ- တဏွာ၏ကုန္ရာ ကုန္ေၾကာင္းျဖစ္ေသာ မဂ္ဖုိလ္နိဗၺာန္သည္၊ သဗၺဒုကၡံ- ၾကြင္းမဲ့ဥႆုံ အလုံးစုံကုိ၊ ဇိနာတိ- ေအာင္၏"။

ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတာလကၤာရ
ဓမၼာနႏၵ ဝိဟာရ
ဟာ့ဖ္မြန္းေဗးၿမိဳ႔

Thursday, September 5, 2013

ဗုဒၶ၏ ေဟာၫႊန္ပုံ ၂-မ်ဳိး---



ဗုဒၶ၏ ေဟာၫႊန္ပုံ ၂-မ်ဳိး

ဘုရားရွင္တုိ႔မည္သည္ ...
(၁) အားသစ္ႀကိဳးကုတ္ အားထုတ္ဘူးေသာ ဝိပႆနာမရွိေသာ (ဝိပႆနာ အားမထုတ္ ဘူးေသာ) ေရွးဦးစြာ ကမၼ႒ာန္းစီးျဖန္းျခင္း၌ အစျပဳေသာ မျပဳအပ္ေသးေသာ ပရိကံရွိေသာ တပည့္အား ပန္းခ်ီဆရာသည္ နံရံ၏ေကာင္းမြန္ေသသပ္ေခ်ာမြတ္မႈကုိ ေျပာၾကားသကဲ့သုိ႔ “ေရွးဦးစြာ သီလကုိ ျဖဴစင္ေစဦးေလာ့၊ သမာဓိကုိ ပြါးေလဦးေလာ့၊ ကမၼႆကတဉာဏ္ကုိ ေျဖာင့္ေျဖာင့္ ျပဳဦးေလာ့”ဟု ေရွးဦးစြာ ဝိပႆနာ၏ေရွ႔အဖုိ႔ျဖစ္ေသာ က်င့္ဝတ္ ပဋိပတ္ကုိ ေဟာၾကားေတာ္မူကုန္၏။

(၂) ဘုရားရွင္၏ ၾသဝါဒကုိ လုိက္နာသျဖင့္ ေကာင္းစြာ က်င့္ေသာ ကမၼ႒ာန္းဘာဝနာ၌ လြန္စြာအားထုတ္ေသာ ပုဂၢဳိလ္ အားကား အရဟတၱမဂ္၏နီးစြာေသာအေၾကာင္းျဖစ္ေသာ သိမ္ေမြ႔ႏူးညံ့ေသာ ခႏၶာစေသာေလာက၏ အတၱစသည္မွ ဆိတ္ေသာအျဖစ္ကုိျပတတ္ေသာ ဝိပႆနာကုိသာလွ်င္ ေဟာၾကားေတာ္မူကုန္၏။

ဗုဒၶါ စ အကတာဘိနိေဝသႆ အာဒိကမၼိကႆ အကတပရိကမၼႆ အေႏၲဝါသိေနာ စိတၱကာေရာ ဘိတၱိပရိကမၼံ ဝိယ “သီလံ တာဝ ေသာေဓဟိ၊ သမာဓႎ ဘာေဝဟိ၊ ကမၼႆကတပညံ ဥဇုံ ကေရာဟီ”တိ ပဌမံ ပုဗၺဘာဂပၸဋိပဒံ အာစိကၡႏၲိ။ ကာရကႆ ပန ယုတၱပယုတၱႆ အရဟတၱမဂၢပဒ႒ာန ဘူတံ သဏွသုခုမံ သုညတာဝိပႆနံ ေယဝ အာစိကၡႏၲိ။
(သဂါထာဝဂၢအ႒ကထာ၊ ေဒဝတာသံယုတ္၊ အစၧရာသုတ္အဖြင့္၊ ၈၂။)

ဗုဒၶါ စ- ဘုရားရွင္တုိ႔မည္သည္ကား၊ အကတာဘိနိေဝသႆ- သာသနာေတာ္ထမ္းရဟန္းျဖစ္၍ အားသစ္ ႀကိဳးကုတ္ဘူးေသာ ဝိပႆနာမရွိေသာ၊ အာဒိကမၼိကႆ- အဦးအစျဖစ္ေသာ၊ အကတပရိကမၼႆ-မျပဳအပ္ေသးေသာ ပရိကံရွိေသာ၊ အေႏၲဝါသိေနာ- တပည့္အား၊ စိတၱကာေရာ- ပန္းခ်ီဆရာသည္၊ ဘိတၱိပရိကမၼံ- နံရံ၏ေကာင္းမြန္ေသသပ္ ေခ်ာမြတ္မႈကုိ၊ (အာစိကၡတိ) ဝိယ- ေျပာၾကားသကဲ့သုိ႔၊ “တာဝ- ေရွးဦးစြာ၊ သီလံ- သီလကုိ၊ ေသာေဓဟိ- ျဖဴစင္ေစဦးေလာ့၊ သမာဓႎ- သမာဓိကုိ၊ ဘာေဝဟိ- ပြါးေလဦးေလာ့၊ ကမၼႆကတပညံ- ကမၼႆကတပညာကုိ၊ ဥဇုံ- ေျဖာင့္ေျဖာင့္၊ ကေရာဟိ- ျပဳဘိဦးေလာ့၊”ဣတိ- ဤသုိ႔၊ ပဌမံ- ေရွးဦးစြာ၊ ပုဗၺဘာဂပၸဋိပဒံ- ဝိပႆနာ၏ေရွ႔အဖုိ႔ျဖစ္ေသာအက်င့္ကုိ၊ အာစိကၡႏၲိ- ေဟာၾကားေတာ္မူကုန္၏။ ကာရကႆ- ဘုရားရွင္၏ၾသဝါဒကုိ လုိက္နာသျဖင့္ ေကာင္းစြာက်င့္ေသာ၊ ယုတၱ ပယုတၱႆ ပန- ကမၼ႒ာန္းဘာဝနာ၌ လြန္စြာအားထုတ္ေသာ ပုဂၢဳိလ္အားကား၊ အရဟတၱမဂၢပဒ႒ာနဘူတံ- အရဟတၱ မဂ္၏ နီးစြာေသာအေၾကာင္းျဖစ္၍ျဖစ္ေသာ၊ သဏွသုခုမံ- သိမ္ေမြ႔ႏူးညံ့ေသာ၊ သုညတာဝိပႆနံ ေယဝ- ခႏၶာစေသာ ေလာက၏ အတၱစသည္မွ ဆိတ္ေသာအျဖစ္ကုိျပတတ္ေသာ ဝိပႆနာကုိသာလွ်င္၊ အာစိကၡႏၲိ- ေဟာၾကားေတာ္မူ ကုန္၏။
(မုိးထိမူ၊ အ႒ကထာနိႆယ၊ ၁၊ ၂၁၄။)

ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတာလကၤာရ
ဓမၼာနႏၵ ဝိဟာရ
ဟာ့ဖ္မြန္းေဗးၿမိဳ႔

Wednesday, September 4, 2013

ေအာင္ရွစ္ခ်က္ ဂါထာေတာ္ႀကီး---


ေအာင္ရွစ္ခ်က္ ဂါထာေတာ္ႀကီး

ဇယစေကၠာ ဇယေႏၲာ ေယာ၊ ဇယိတေဗၺ ဇယာသေန။
ဇယာေပသိ ဇေယသီနံ၊ ဇယံ ေဒတု ဇယုတၱေရာ။

ဇယစေကၠာ- ေအာင္ေၾကာင္းနိမိတ္, ေအာင္အတိတ္ႏွင့္, ေအာင္ဟိတ္ေဝလွ်ံ, ေအာင္သံထစ္ခ်ဳံး, ေသာင္းတုိက္လုံးဝယ္, ေခါင္ဆုံးမကုိဋ္, ေအာင္လံစုိက္၍, အၿမိဳက္ေအာင္ခင္း, ေအာင္ေျမနင္းဖုိ႔, နဝင္းဓာတ္စစ္, တရာ့ရွစ္ဟု, ရွင္ခ်စ္ ဘုန္းေမာ္, စိေႏၲေယ်ာ္၏, ေျခေတာ္အစုံ, ၾကာပဒုမ္ဝယ္, ေရာင္ဟုန္ၿပိဳးျပက္, စက္လကၡဏာ, ႏႈိင္းမရာသည့္, သိဂၤါေရႊစင္, ေအာင္႐ုပ္သြင္ႏွင့္, စုံလင္ျပည့္ၿဖိဳးေတာ္မူေပထေသာ၊

ဇယုတၱေရာ- ျဗဟၼာနတ္လူ, သုံးဘုံသူဝယ္, ေအာင္သူတကာ, သခ်ၤာသေခ်ၤ, သိန္းကုေဋထက္, ဂုဏ္ေနျမင့္လွ, တုမရ ဖက္မျမင္, မယွဥ္သာ မႏႈိင္းသာ, ေတဇာမဟိဒၶိ, သိဒၶိပုိင္စုိး, ေအာင္ရိပ္ျဖဴမုိးေတာ္မူထေသာ၊

ေယာ ဇိေနာ- ေအာင္ေဇယာဘိ, ေအာင္သိဒၶိႏွင့္, ေဗာဓိညြန္႔ရွင္, ေအာင္ပလႅင္ဝယ္, ငါးအင္မာရ္ယုတ္, ရန္ခလုတ္ကုိ, တမုဟုတ္ေရွာင္တခင္, ဘုန္းေတာ္ညြန္႔ေအာင္လံတင္၍, ေအာင္ပလႅင္ ကနကၠဒဏ္ရိပ္မွာ, ေအာင္ဘိသိက္ သြန္းေတာ္မူေသာ, အၾကင္ျမတ္စြာဘုရားႀကီးသည္၊

ဇယာသေန- ေနရဥၥရာ, မည္ထူးသာသည့္, နီလာေရာင္ရႊန္း, ေရယာဥ္စန္းႏွင့္, ျမစ္ကမ္းေသာင္စြယ္, သာေမာဖြယ္လွ်င္, ဘုန္းၾကြယ္ဆူဆူ, ဗုဒၶကၤူတုိ႔, ရိပ္ျဖဴရွစ္ဆင့္, ကဒဏ္ဖြင့္၍, အျမင့္ေခါင္ထီး, ဉာဏ္ေတာ္ႀကီးကုိ, အၿပီးပုိင္သ, အတုလေဇယသိန္, ဘူမိန္အထြတ္, တုလြတ္ေအာင္ေျမ, မုိက္ေမွာင္ေကြၽသည့္, ဇယာသန ေရႊပလႅင္ေတာ္ႀကီး၌၊

ဇယိတေဗၺ- ေအာင္တပ္ခင္း၍, ႏွိမ္နင္းထုိက္စြာ, ခႏၶာ ကမၼ, ကိေလသႏွင့္, မရဏဘိဘူ, ရန္သူစင္စစ္, ဆုိးညစ္ မုိက္ေမွာင္, သံသာေထာင္ဝယ္, ခ်ဳပ္ေႏွာင္ပိတ္ဆီး, ငါးစုံေသာမာရ္အသင္းႀကီးတုိ႔ကုိ၊

ဇယေႏၲာ- ဘုန္းေတာ္အနႏၲ, ကံေတာ္အနႏၲ, ဉာဏ္ေတာ္အနႏၲ, တန္ခုိးေတာ္အနႏၲ, ႀကီးျမတ္လွ၍, မရစံႏႈန္း, ဖက္မဲ့ၾကံဳးလ်က္, ႏွလုံးၾကည္သာ, ေအးျမတ္စြာပင္, မ်က္လႊာကုိမွ်, မၿငိမ့္ရပဲ, လက္စသိမ္းၾကံဳး, မာရ္အားလုံးကုိ, အဆုံး ပယ္ႏွင္, ေအာင္ပြဲႀကီးဆင္ေတာ္မူသည္ျဖစ္၍၊

ဇေယသီနံ- ေအာင္ဆုမဂၤလာ, အျဖာျဖာကုိ, ေဖြရွာေတာင့္တ, ေမွ်ာ္လင့္ၾကသည့္, မ်ားလွဟိႏၵဂူ, နတ္လူေသာင္း ေသာင္း, သတြာအေပါင္းတုိ႔ကုိ၊

ဇယာေပသိ- ေလာကီေလာကုတ္, မယုတ္မယုိ, ဆယ္ဆပုိလ်က္, လုိရာလုိရာ, ခ်မ္းသာ သီးသီး, ႀကံတုိင္းၿပီးေအာင္, ဆုႀကီးငွေဝ, ေအာင္ေစေတာ္မူၿပီ။

ေသာ ဇိေနာ-ထုိဇာတိ ပုည, ဂုဏ္မာနျဖင့္, တက္ၾကြေထာင္လႊား, ငါတကားဟု, ၾကံဳးဝါးၾကသူ, လူမင္းနတ္မင္း, ျဗဟၼာမင္းတုိ႔၏, ဝပ္စင္းညြတ္က်ဳိး, မာရ္စြယ္ခ်ဳိး၍, ရွိခုိးေကာ္ေရာ္, ဥဳးေတာ္တင္ရာ, ေတဇာေခါင္ဖူး, ေအာင္ပြဲမႉးျဖစ္ ေတာ္မူေပေသာ ျမတ္စြာဘုရားႀကီးသည္၊

ေမ- နာမ္႐ုပ္ဆတ္ဆတ္, ပရမတ္၌, ပညတ္တင္စား, တပည့္ေတာ္မ်ားအား၊

ဇယံ- ေဘးဒဏ္ရန္မာရ္, အႏၲရာယ္အေပါင္း, မေကာင္းဟူသမွ်, ေဝးကေရွာင္ကြင္း, ကင္းႀကီးကင္းလ်က္, ေကာင္းျခင္းဣ႒ာ, သုခမဂၤလာ, ရွစ္ျဖာသုံးဆယ္, ျပည့္ၿဖိဳးၾကြယ္၍, မုိးလယ္ေတာက္ထြန္း, လဝန္းစျႏၵာ, ကဲ့ပမာသုိ႔, ေရာင္ဝါထိန္ေဝ, သိရ္သေရႏွင့္, ဂုဏ္ေနႀကီးျမင့္, ေနလုိပြင့္လ်က္, တင့္တယ္ရိပ္ၿငိမ္, စီးစိမ္တက္တုိး, ဘဝဂ္မုိးေအာင္, ေကာင္းက်ဳိးေဝဆာ, ေအာင္ရာေအာင္ေၾကာင္း, ေအာင္ဆုအေပါင္းကုိ၊

ေဒတု-တရာသက္တုိင္, မပ်က္ႏုိင္ပဲ, တည္ခုိင္က်န္းမာ, ဘယာနတၳိ, ပကတိပင္ကုိယ္, ႏုပ်ဳိ႐ုပ္ဆင္း, ျပည့္တင္းအဂၤါ, မဂၤလာသီးသီး, ႀကံတုိင္းၿပီးေအာင္, ေအာင္ဆုႀကီး ေပးေတာ္မူပါအရွင္ျမတ္ႀကီးဘုရား။
(ေတာင္ၿမိဳ႕ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးေရး၊ (မွတ္) ၁၃၃၄-ခုႏွစ္ တန္ေဆာင္မုန္းလဆန္း ၂-ရက္ အဂၤါေန႔။)

ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတာလကၤာရ
ဓမၼာနႏၵ ဝိဟာရ
ဟာ့ဖ္မြန္းေဗးၿမိဳ႔

Tuesday, September 3, 2013

ကုိယ့္ကုိကုိယ္ဖ်က္



ကုိယ့္ကုိကုိယ္ဖ်က္

ဖလံ ေဝ ကဒလႎ ဟႏၲိ၊ ဖလံ ေဝဠဳံ ဖလံ နဠံ။
သကၠာေရာ ကာပုရိသံ ဟႏၲိ၊ ဂေဗၻာ အႆတရႎ ယထာ။
(သဂါထာဝဂၢ၊ ျဗဟၼသံယုတ္၊ ေဒဝဒတၱသုတ္၊ ၁၅၆။)
ကဒလႎ- ငွက္ေပ်ာပင္ကုိ၊ ဖလံ- မိမိအသီးသည္၊ ေဝ- စင္စစ္၊ ဟႏၲိ ယထာ- သတ္ဘိသကဲ့သုိ႔လည္းေကာင္း၊ ေဝဠဳံ- ဝါးပင္ကုိ၊ ဖလံ- မိမိအသီးသည္၊ ဟႏၲိ ယထာ- သတ္ဘိသကဲ့သုိ႔လည္းေကာင္း၊ နဠံ- က်ဴပင္ကုိ၊ ဖလံ- မိမိအသီးသည္၊ ဟႏၲိ ယထာ- သတ္ဘိသကဲ့သုိ႔လည္းေကာင္း၊ အႆတရႎ- အႆတုိရ္ျမင္းမကုိ၊ ဂေဗၻာ- မိမိကုိယ္ဝန္သည္၊ ဟႏၲိ ယထာ- သတ္ဘိသကဲ့သုိ႔လည္းေကာင္း၊ တထာ- ထုိ႔အတူ၊ ကာပုရိသံ- ႏွလုံးသြင္းယုတ္ေသာေယာက်္ားကုိ၊ သကၠာေရာ- လာဘ္ပူေဇာ္သကၠာရသည္၊ သတ္ျဖတ္ဖ်က္ဆီးတတ္၏။

ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတာလကၤာရ
ဓမၼာနႏၵ ဝိဟာရ
ဟာ့ဖ္မြန္းေဗးၿမိဳ႔

Followers